Stjórnmálaskýrendur vestanhafs hafa undafarið velt fyrir sér hvernig George W. Bush bandaríkjaforseti ljúki forsetatíð sinni, er hann lætur af embætti 20. janúar næstkomandi. Líklegt er að úrslit forsetakosninganna í nóvember ráði miklu þar um. Þannig muni líkur á innrás Bandaríkjamanna í Íran til að mynda aukast verulega verði Barack Obama, forsetaframbjóðandi demókrata, kjörinn forseti. Ástæðan er sú að Bush „treystir“ ekki Obama til að ganga í verkið. Bush situr tæpa þrjá mánuði í embætti eftir að ljóst verður hver eftirmaður hans verður og hefur hann á þeim tíma óskert forsetavald.
Bandarísk stjórnvöld hafa um langt skeið undirbúið jarðveginn fyrir hugsanlega árás á Íran. Sú aukna spenna sem orðið hefur í samskiptum ríkjanna undanfarnar vikur hefur síður en svo dregið úr líkum á innrás. Ljóst er John McCain deilir skoðunum með Bush hvað varðar Íran og sem gömul stríðskempa þætti honum eflaust ekki leiðinlegt að leiða þjóð sína í enn eitt stríðið. Svo virðist sem þetta sé orðin einhverskonar þráhyggja þeirra Bush og McCain, en sá síðarnefndi fagnaði á dögunum auknum útflutningi á sígarettum frá Bandaríkjunum til Íran og sagði það hjálpa til við að drepa Írani. Sýna ummæli sem þessi hversu barnslegar hvatir liggja að baki. Af ummælum sem þessum má ráða að helsta markmiðið sé að drepa sem flesta.
Hinn frambjóðandinn, Barack Obama, er á allt annari blaðsíðu. Hann hefur lýst þeirri skoðun sinni að tilraunir Írana með langdrægar eldflaugar auki enn á þörf þess að fram fari viðræður milli þjóðanna. Viðræður virðast hinsvegar lítt höfða til hörðustu repúblikana sem aðhyllast stefnu sem kalla mætti „sprengja fyrst – spyrja svo“.
Allar þessar vangaveltur og óstöðugleiki hafa svo þau áhrif að enn hækkar olíuverð á heimsmarkaði. Það varð reyndar til þess að fólk í hinum vestræna heimi sem áður hafði lítinn áhuga á alþjóðamálum lætur sig þau nú varða. Enda er þetta þá farið að snerta það sjálft en ekki einungis fréttir frá fjarlægu heimshorni sem birtast á flatskjánum meðan fjölskyldan borðar kvöldverðinn.
Að öllu þessu söguðu er einnig vert að horfa aðeins í tölur. Tölur búa oft yfir miklum sannleik þó ekki sé hægt að byggja á þeim eingöngu. Það er engu að síður sérstakt að ríki sem býr yfir um 5000 kjarnavopnum, hefur gert vel yfir þúsund tilraunir með kjarnavopn, auk þess að vera eina ríkið í heiminum sem beitt hefur slíkum vopnum í hernaði, skuli vera það ríki sem talar um hina miklu ógn sem stafi af Írönum. Enn hefur ekki verið sannað að unnið sé að gerð kjarnavopna í landinu. Raunar hafa ráðgjafar Bush sagt honum að þvert á móti sé ekki unnið að slíkri þróun. Það er til lítils að leita ráða sérfræðinga ef aðeins á að hlusta á þá þegar maður er þeim sammála. En ef markmiðið er það eitt að drepa Írani þá er það kannski akkúrat leiðin.
Lesa meira »
(Engin ummæli)