Ég hef lent í mörgum samtölum, fengið mörg sms og msn og nú síðast tölvupóst þar sem ég er spurður út í samband mitt og Evu Kamillu. Ég bendi áhugasömum á vefsíðu hennar þar sem hægt er að fylgjast með tíðum uppfærslum og fréttum af ástarmálum okkar.

Slóðin er kamilla.blog.is

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Kamillu Einarsdóttur heitkonu mína dreymdi mig um daginn. Samkvæmt vefsíðunni draumur.is er það til marks um ógæfu að dreyma mig og hún var svo væn að benda mér á það. Ég ákvað því að senda þeim á draumur.is smá bréf. Þetta er að sjálfsögðu spuni að minni hálfu og einungis til gamans gert.

Titill: Af draugum og draumum
Frá: Örlygur Hnefill Örlygsson
Dagsetning: mánudagur, 21. apríl 2008 12:25 pm
Til: draumur@draumur.is

Sælar Gyða og Hjördís,

Í nótt birtist ég vinkonu minni í draumi. Í fyrstu var hún mjög ánægð og sagði mér spennt frá því. Af forvitni kattarins langaði hana þó að vita hvort einhver dýpri merking lægi að baki, enda hefur verið sérstök spenna á milli okkar um nokkurt skeið. Hún fór því á vefsíðuna draumur.is og fletti upp nafninu mínu. Þar komst hún hins vegar að því að það að dreyma mig boðar bara alls ekki gott. Orðrétt skilgreining ykkar á nafni mínu er
svohljóðandi:

„Örlygur
Er fyrir erfiðleikum og höftum á framabraut þinni.“

Vinkona mín er af þeirri gerð sem tekur öll merki mjög alvarlega og strax og hún hafði lesið þetta hringdi hún reið í mig en það samtal endaði með því að hún skellti á mig, eftir að ég reyndi að útskýra fyrir henni að svona nokkuð væri eitthvað sem lítið mark væri takandi á. Hún hafði þá kallað mig öllum illum nöfnum og sagt að ég ætti að halda mig fjarri, enda væri ég óheillakráka og stefndi vinnuframa hennar í hættu. Ég er núna búinn að vera að hringja til baka í á þriðja tíma og hún skellir alltaf á mig.

Öllu jöfnu er þetta yndisleg stelpa en þegar kemur að hjátrú og hindurvitnum er eins og hún verði allt önnur manneskja. Mig langar því að vita hvaða fræði liggja þarna að baki, ef einhver, svo ég geti betur útskýrt það fyrir henni. Getið þið sagt mér eitthvað um það?

Með von um skjót svör,
Örlygur Hnefill Örlygsson

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Íslendingar eru öfgakennd þjóð. Lítið þarf til að koma af stað allsherjaræði hér á landi og þá hleypur öll hjörðin af stað. Hér fyrr á árum var enginn maður með mönnum nema að eiga sodastream-tæki eða fótanuddtæki. Nokkrum árum síðar var það bumbubaninn sem allir urðu að eignast. Núna er það bloggið.

Ég hef stundum á tilfinningunni að sumir samlandar mínir telji sig vart fullgilda þjóðfélagsþegna nema að vera með bloggsíðu. Í þessu sáu fréttaveiturnar mbl.is og visir.is sér mikið sóknarfæri. Með því að leiða hjörðina inn á vefi sína gátu þær komið teljaratraffík upp úr öllu valdi, enda snýst blaðamennska samtímans ekki um gæði efnis heldur fjölda flettinga.

Í raun er mér slétt sama um bloggarana sem tala af fullkominni fáfræði um ákvarðanir stjórnmálamanna, barneignir Britney Spears eða nýja Eurovisionlagið, eins og þeir viti allt sem vitað verður um þau mál. Það sem mér blöskrar er hinn skelfilegi dómstóll götunnar, sem hefur með tilkomu netsins fengið alveg nýjan vettvang.

Að mínu viti eru sumir hlutir sem engin ástæða er til að blogga um. Ég sé til að mynda ekki tilgang þess að vefmiðlar sem vilja láta taka sig alvarlega bjóði fólki upp á að blogga um fréttir af nauðgunum. Fólk felur sig bak við skjáinn og dæmir mann og annan. Staðreyndin er samt sú að þeir sem ganga hvað harðast fram eru oftast þeir sem minnst vita. Fjöldi fólks var tilbúinn að drepa einhvern strák sem það vissi ekkert um, enda var það þess fullvisst að hann hefði drepið hund sem reyndist þó sprelllifandi á fjöllum. Þessi fólki hefur sennilega ekki dottið í hug í eina sekúndu að hann kynni að vera saklaus. Hlutirnir eru nefnilega ekki alltaf jafn augljósir og þeir kunna að virðast og það er þess vegna sem hinn hvatvísi dómstóll götunnar er kannski ekki eins frábær og hann telur sig vera.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Ég er einn af þeim sem geta auðveldlega týnt sér í dagdraumum. Oftar en ekki eru þessir draumar um fortíðina og getur þá bæði verið um nálæga og fjarlæga fortíð að ræða. Ég hef dálæti á fortíðinni og í huga mér eru liðnir atburðir alltaf sveipaðir einhverjum dýrðarljóma. Skiptir þá litlu hvort um er að ræða minningar í hugskoti mínu eða atburði sem ég hef lesið frásagnir af í sögubókum.

Á sama tíma hef ég áhyggjur af því hvert okkar nútímasamfélag stefnir. Afþreyingin er orðin svo mikil að fólk þarf varla að fara út úr húsi lengur og lítið virðist hægja á neyslukapphlaupinu, þrátt fyrir bölsýni og krepputal. Samfélagið er orðið þreytt af langvarandi streytu og eilífri keppni við sig sjálft og í miðri umferðarteppu sit ég og hugsa um það hvort lífið hafi verið svona flókið fyrir hundrað árum.

Þar sem ég sat í gær og snæddi hádegisverð á veitingastað í ónefndri verslunarmiðstöð fór ég að velta lífinu fyrir mér. Í kringum mig var allt á iði en ég stóð mig að því að hugsa hversu gott lífið yrði þegar kreppan yrði skollin á og fólk færi að njóta þess sem það á fyrir, í stað þess að elta stöðugt eitthvað nýtt. Samt kæri ég mig ekkert um kreppuna.

Þetta kveikti þó hjá mér aðra hugleiðingu. Af hverju að eyða tíma sínum í að hugsa um fortíðina í gylltri birtu? Af hverju að láta sig dreyma um ókomna daga sem enginn veit hvernig verða þegar dagurinn í dag bíður með bros á vör? Er það ekki dagurinn í dag sem skiptir mestu máli?

Nú er sumarið gengið í garð með fögrum fyrirheitum og ég ætla því að nota það í að gera hvern dag að þeim besta degi sem ég get. Það er mitt að ákveða hvort ég tek þátt í kauphlaupinu eða hvort ég brosi við lífinu og geri það sem mér þykir best. Gleðilegt sumar.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Lesa meira »
(Engin ummæli)