Í bíómyndum og myndasögum koma stundum fyrir hetjur sem í skjóli nætur vinna dáðir en lifa svo venjulegu lífi á daginn. Nægir þar að nefna Leðurblökumanninn úr Gotham-borg. Nú hefur Reykjavík eignast svona nafnlausar og sjálfskipaðar hetjur sem taka til í borginni. Hetjur sem í skjóli nætur flakka um miðbæinn vopnaðar málningu og penslum, en ólíkt Tomma og Jenna sem máluðu bæinn rauðan mála þessar samtímahetjur bæinn hvítan. Staðreyndin er að Reykjavík er illa á sig komin. Þar ægir öllu saman í einum graut í byggingarstíl, útigangsfólk er notað sem vopn í stríði verktaka og yfirvalda og til að bæta gráu ofan á svart geta húseigendur í miðbænum nánast treyst á að eitthvað sé spreyjað á hús þeirra ár hvert. Sennilega er Reykjavík að verða með ljótari borgum á Norðurlöndunum og lítið virðist að haft til að sporna við þeirri þróun.

Þar til eina dimma nótt í vikunni þegar ónefndir íbúar tóku sig til og hófu að mála yfir sóðaskapinn. Ég verð að viðurkenna að ég dáist að framtakinu þótt það sé vissulega umdeilanlegt. Það er nefnilega aldrei gott þegar íbúar þurfa að taka málin í sínar hendur. Allir hafa samt sín takmörk og það er því vel skiljanlegt að einhverjir borgarar séu búnir að fá nóg.

Þetta framtak segir kannski meira um ástandið í borginni en margt annað. Hópurinn sem þarna var á ferð nefnir sig Góðverkasamtökin og í tilkynningu segja þau ekki mikinn kostnað af því að mála yfir veggjakrotið. Staðreyndin er hins vegar að það kemur alltaf aftur og aftur og er í raun eilífðarbarátta. Ég held að það sem borgina skorti sé hugarfarsbreyting og ögn meiri virðing fyrir sjálfri sér. Neikvæðar fréttir eru nánast þær einu fréttir sem maður fær frá Reykjavík þessa dagana. Það er því vonandi að framtak þessara næturhetja veki fólk til umhugsunar og að bjartari dagar séu fram undan.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Hey það er af sem áður var,
í það minnsta hvað varðar ástinna.
Ekkert mál að finna hana,
en ennþá léttara að drepa hana.

Eins og enginn sé að skilja hana,
eins og enginn elski lengur.
Eitt sinn var talað um að klífa fjöll,
nú er það bara G-strengur.

Skammarlegt að sjá hvernig farið er með ástina,
nú til dags menn rengja hana, klæð hana úr fötunum og flengja hana.
Fólkið virðist ekki sjá hversu falleg hún er,
nei, þau taka hana, nota hana, slíta hana,
fara svo heim að rúnka sér

Fokk jú fólk, ég vil elska, ekki hirða ástina úpp úr götunni.
Illa hirta, fokked up
hvað samtíminn er búinn að nauðga henni

Þeim finnst eins og að elska sé ekkert mál
Að þau viti upp á hár, á einu kvöldi ástarbál
En ást í dag er örþunnt ál
Áður demantur sem hafði sál

Allt slétt og fellt yo!
Og enginn sorg
Það eru aðrir fiskar vinur
Öll fokkin’ reykjavíkurborg

Þú getur söðlað um að valið úr
Eins og ekkert sé
Þú veist að ástin er svo auðveld elsku Heimir B
Nei, ástin er, alvarleg, falleg og góð
Þið eruð óð ef þið þykist geta lesið hana eins og lélegt ljóð

Illa ort og snubbóttur endir
Fullur af klisjum og þversögnun
Í mínum huga er orðið ást í dag, misnotað.

Að eilífu ég lofa,
því orðin okkar sofa,
Í nótt

Ég hef á tilfinningunni að fólk segist vera ástfangið
Bara til að segja það, bara til að gleðja sig
Hætt saman eftir mánuð og tvo daga að jafna sig
Þetta sjáfsblekking, smá neisti í sálartetrið

En kannski passar eitthvað Og þau nenna að lesa smáaletrið
Eitt ár, eitt barn, eitt í viðbót og svo skilnaður
15 ára unglingur með 4 stjúpfeður
Að segja ég elska þig er ekkert mál
Að minnsta kosti gegnum sms

Eitt deit og einn dráttur er alveg nóg til þess
Allir elska í dag eins og kvikmyndum
Eitt „I love you“ og búið
Því fólki finnst það knúið
til þess nú að virðast vera „in love“
Því yo það er kúl að lifa á ystu nöf

Fá leið og henda sér niður
Lenda ósködduð á fótunum
Því því miður er það siður
að fólk passar sig að halda frá hæstu fjöllunum

Og byrjar strax að leita að hinum fiskunum
Svo það er bein leið niður á bryggju
Því ást í dag er ekkert nema gamalt orð
Lof um tímabundna umhyggju

Að eilífu ég lofa,
því orðin okkar sofa,
Í nótt
(Að eilífu ég lofa – Fræ)

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Í liðinni viku skrifaði ég á sama stað um það fagnaðarefni sem mér þykir að gömul dagskrá Sjónvarpsins fari að birtast á skjáum landsmanna á ný. Ríkisútvarpið á að mínu viti margar fjársjóðskistur af vönduðu og skemmtilegu efni sem verður gaman að sjá aftur. Í kjölfar skrifa minna fór ég hins vegar að velta fyrir mér hvað það er sem við setjum í þessar sömu kistur nú á dögum. Í dag starfa hér á landi níu sjónvarpsstöðvar með eigin dagskrárgerð. Það mætti því ætla að innlend dagskrárgerð blómstraði sem aldrei fyrr. Samt virðist manni sem frumleiki sé mjög af skornum skammti og flest af því sem birtist á skjám landsmanna eru staðfærðar útgáfur af erlendum glamúrþáttum. Þættir eins og Bachelor, Idol, Rockstar hafa allir átt sínar eftirmyndir á íslenskum skjám og nú síðast hafa The Block og Extreme Makeover eignast sínar eftirmyndir í sambræðslu sem nefnist Hæðin.

Í barnaskap mínum vil ég trúa því að einhvern tímann fyrir langa löngu hafi íslenskt dagskrárgerðarfólk fengið sínar eigin hugmyndir en þessi tími er löngu liðinn. Í dag getum við treyst á að fá sömu afþreyinguna og vinir okkar vestanhafs, í þýddum og staðfærðum búningi. Það er líka svo miklu betra. Til hvers að fá eigin hugmyndir þegar maður getur bara ættleitt það sem virkar hjá Kananum?

Ég held að þetta sé líka leiðin fyrir mig. Hér eftir ætla ég ekki að skrifa stakt orð frá eigin hjarta. Þess í stað mun ég flakka um netið og finna hentuga pistla sem ég get svo bara þýtt og staðfært. Þá þarf ég ekki að eyða mínum dýrmæta tíma í að hugsa.

Nei, satt að segja hugnast mér þetta alls ekki. Mér finnst gaman þegar ég fæ hugmynd að góðum pistli og að sama skapi hlýtur það að vera gaman að fá hugmynd að góðum sjónvarpsþætti. Ég vona því að íslenskt dagskrárgerðarfólk leyfi huganum að reika í sumar og að næsti sjónvarpsvetur verði ögn frumlegri en sá sem senn er á enda kominn.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Ég þurfti að skjótast frá skrifborðinu mínu á Fréttablaðinu áðan og út í bíl. Þegar ég kom til baka var gamall ráðviltur maður við hurðina. Ég gekk að honum og spurði hvort ég gæti aðstoðað. Maðurinn hélt á gamalli mynd af fallegri konu og spurði mig hvar hann gæti fundið þann sem sér um dánarauglýsingarnar.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Í vikunni var kynnt samkomulag Ríkisútvarpsins við félög leikara og hljómlistarmanna um leyfi til að opna loks gullkistur RÚV og endurflytja það gríðarlega safn dagskrárefnis sem til er í geymslum útvarpshússins við Efstaleiti. Þessar fréttir eru mikið fagnaðarefni og spor í rétta átt.

Það hefur lengi verið mín skoðun að ríkisútvarpið eigi að verja sínum fjármunum fyrst og fremst til innlendrarar dagskrárgerðar og í kaup á vönduðu fræðsluefni. Það er svo hægt að láta einkareknu sjónvarpsstöðvunum eftir að slást um misvandaðar sápuóperur á uppsprengdu verði. Þá er einnig mikilvægt að hlúa að sögunni og er þessi samningur því fagnaðarefni. Það verður gaman þegar perlur fortíðar fara að birtast á skjáum landsmanna að nýju og vonandi að það verði fyrr en síðar.

Ég er strax farinn að setja mig í stellingar og er þegar búinn að búa til óskalista yfir það efni sem ég vona að hljóti endursýningu. Efst á blaði er hin frábæra sjónvarpsmynd Fiskur eftir Óskar Jónasson sem Sjónvarpið framleiddi árið 1998. Í henni verða sjómennirnir á Völu AK 202 fyrir því láni eða óláni að veiða þriggja metra langan þorsk. Ólánið er kannski helst það að þeir hafa ekki kvóta til að koma með kvikindið að landi og verða því skiptar skoðanir meðal meðlima áhafnarinnar um hvað gera skuli. Að sjálfsögðu endar þetta allt í heljarinnar blóðbaði í bland við grátur og hlátur, eins og hæfir góðum farsa. Mikið vona ég að þessi mynd verði sýnd og það sem oftast.

Þá bíð ég þess spenntur að sjá áramótaskaupið frá 1986, enda veit ég, eftir að hafa eytt töluverðum tíma í að þjálfa Gettu betur-lið, að fá ár hafa verið viðburðaríkari hér á landi og úti í heimi. Loks væri gaman að búa til „best of“-þætti þar sem valdar klippur úr þáttum Hemma Gunn yrðu sýndar. Það verður gaman að sjá hversu vel allur þessi húmor eldist. Stundum vaxa hlutir í minningunni en ég hef enga trú á því að sú sé raunin með innlenda dagskrárgerð RÚV.

Lesa meira »
(Engin ummæli)