Er kynlaust samfélag lausnin?
30. nóvember 2007 | Örlygur Hnefill ÖrlygssonKolbrún Halldórsdóttir, þingkona Vinstri grænna, beindi í vikunni athyglisverðri fyrirspurn til heilbrigðisráðherra. Þar spurði þingkonan út í þann sið að nýfæddir drengir séu klæddir bláum fötum og nýfæddar stúlkur bleikum. Í fyrstu fannst mér þessi fyrirspurn frekar vitlaus. Sjálfur var ég klæddur í blátt, en ég vil hins vegar ekki að kyn mitt geri það að verkum að ég geti ekki valið að klæðast bleiku. Þegar ég fór að leita að frekari mótrökum í höfði mér létu þau hins vegar standa á sér.
Ég get í raun ekki séð af hverju það þarf að aðgreina kynin með þessum hætti við fæðingu. Þarna er um einstaklinga að ræða og væri því nær að hægt væri að velja úr öllum regnbogans litum. Þar greinir okkur Kolbrúnu reyndar á, því hún spyr ráðherra hvort ekki sé nær að klæða börn kynlausum lit.
Ég vil að róið sé að því öllum árum að útrýma launamun og jafna stöðu kynjanna í samfélaginu. Ég er hins vegar ekki á því að það verði gert með því að afmá öll einkenni kynjanna. Þessi hugmynd um hið kynlausa samfélag höfðar ekki til mín.
Ég er hrifinn af fjölbreytni og á þeim forsendum finnst mér í lagi að endurskoða litaval á vöggustofum. Ég tel að það gæti lífgað verulega upp á fæðingardeildir ef foreldrar fengju að velja barnaföt eftir eigin höfði. Þannig kemur líka ný aðgreining því auðvelt er að benda afa og ömmu á vögguna með grænklædda barninu eða því rauðklædda. Til að útrýma launamun kynjanna er hins vegar þörf á breyttu hugarfari, á öllum stigum þjóðfélagsins. Það verður ekki gert með því að móta alla í sama form. Það verður gert með því að útrýma launaleynd og að þingmenn eins og Kolbrún verði duglegir að halda merkjum jafnréttis á lofti, þannig að gagn verði af. Ég ætla því að bregða mér í bleika flík í dag í nafni frelsis einstaklingsins og jafnréttis kynjanna.
Um helgina rakst ég á frábært fyrirbæri á netinu sem nefnist
Nafnið mitt var á forsíðu DV um helgina. Sem betur fer var það ekki í stóru stríðsfyrirsagnaletri heldur agnarsmátt neðarlega á síðunni. Enda hef ég ekki framið neinn glæp, stungið undan pening eða gert nokkuð til að verðskulda stríðsfyrirsögn. Ég tók bara eina mynd og fékk nafnið mitt við hana. Samt skrítið að hafa nafnið sitt framan á DV.
Morgunblaðið greindi frá því í vikunni að Geir Árdal, bóndi í Dæli væri að leggja ljósleiðara á eigin kostnað heim til sín þar sem netsamband hefur ekki verið gott þar á bæ hingað til. Þetta er enn ein sönnun þess að illa var staðið að einkavæðingu Landsímans á sínum tíma.
