Ef þú átt einhvern tíman leið um eyðimerkur Íran mæli ég með að þú prófir kamelkebab. Gríðarlega góður biti þar á ferð. Annars er allt gott að frétta. Ég er búinn að fara í 2 fjallgöngur í dag og líka búinn að skoða 4000 ára gamalt þorp þar sem húsin eru nær öll úr leir. Samt er klukkan bara hálf tvö á Íslandi. Við höfum alveg þriggja og hálfs tíma forskot hérna í Íran.

Við skemmtum okkur konunglega á ferðum okkar og á kvöldin spilum við Rommý eins og okkur væri borgað fyrir það. Hlakka samt til að koma heim og sjá ykkur öll. Svo er hér pistillinn minn sem var í Fréttablaðinu í dag. Skrifaði hann áður en ég lagði af stað frá Esfahan í gær. Yfir og út.

Stuð milli stríða: Kauptrúarþjóðin
Ég er nú staddur í Íran á ferð um hið forna Persaveldi. Hér er trúin fólki mikilvæg og kemst jafnvel nálægt því að hafa sömu stöðu í samfélaginu og Kringlan og Smáralind hafa hjá okkur Íslendingum. Íranir eru trúaði, en við íslendingar erum kaupóðir. Á meðan Íranir sækja moskur og fara með bænir ræðum við íslendingar um verslunargötur og verslunarmiðstöðvar eins og þær séu upphaf og endir alls.

Augljóst merki kaupæðis Íslendinga er að heima virðast verslunarhús spretta upp eins og gorkúlur og flestir hafa sína skoðun. Á að vernda Laugaveginn í núverandi mynd? Er hann að dragast aftur úr? Hvað verður um Kolaportið?

Ég hef nú ekki velt þessu mikið fyrir mér, nema þá helst þegar rætt er um Kolaportið, sem mér þykir frábær staður. Hins vegar er ég á því að við ættum að taka alveg nýjan pól í hæðina þegar næsta verslunargata verður skipulögð.

Strax í Teheran, sem var minn fyrsti áfangastaður, veitti ég því eftirtekt hvernig Íranar skipuleggja verslunargötur sínar. Nú er ég til dæmis staddur í borginni Esfahan og er í götu þar sem einungis er að finna sportvöruverslanir. Ég gekk áðan um götu þar sem einungis eru seldir kæliskápar og aðra þar sem aðeins má finna jakkaföt. Þetta skipulag þykir mér æðislegt.

Ef ég er að leita mér að kæliskáp, þá vil ég geta farið í götu þar sem einungis eru seldir kæliskápar. Þá get ég gengið búð úr búð og borið saman verð og gæði og þannig tekið ígrundaða ákvörðun. Hinn vel upplýsti neytandi. Þess í stað þarf ég heima á Íslandi að keyra langar vegalengdir, ætli ég að gera samanburð á verði og gæðum kæliskápa.

Smá vísir að þessu er þó til staðar á Íslandi en það eru bílasölurnar. Þær eru oft margar saman og gerir það rúntinn um bílasölurnar umtalsvert þægilegri. Ég sé fyrir mér að í framtíðinni geti fólk sprangað um Jakkagötu þar sem Sævar Karl, Dressmann og aðrar jakkafatabúðir koma í röðum. Þannig mætti einfalda líf Kauptrúarþjóðarinnar, sem oft á tíðum virðist ívið flókið.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Héðan frá Íran er allt gott að frétta. Frá því að ég skrifaði síðast hefur margt merkilegt gerst. Eftir að við höfðum keypt okkur miða í lestina til Kashan fórum við til að finna okkur leigubíl á lestarstöðina. Fyrir utan Ferdosi hótelið sem við höfðum verið á hittum við leigubílstjórann Ramin. Hann vildi endilega keyra okkur til Kashan í stað þess að við tækjum lestina. Ég akvað að spyrja hann fyrir forvitni sakir hvað það myndi kosta að fá hann til að keyra okkur alla leið til Ahvaz, en það er 12 daga ferðalag. Hann hugsaði sig um í stutta stund og bauð okkur ferðina svo fyrir 900 dollara. Við gerðum honum 800 dollara móttilboð sem hann tók. Við hoppuðum því upp í bílinn hans og höfum nú verið í fylgd með honum í 4 daga.

Fyrsti áfangastaður okkar með Ramin var hin helga borg Qom. Það sýndi sig strax hvað það er gott að vera i fylgd með heimamanni því við fengum að fara með honum inn í Hazrat e Masumeh, einn af helgustu stöðum Múslima í Íran. Það var ótrulega fallegt en ég er ekki frá því að við strákarnir þrír höfum skorið okkur dáltið mikið úr hópnum þar inni. Eftir að hafa skoðað okkur um var ferðinni heitið til Kashan þar sem við gistum um nóttina. Við fundum okkur ódýrt gistiheimili i miðbæ Kashan en það var mjög sérstakt svo ekki sé meira sagt. Herbergið leit út eins og fangaklefi, í staðin fyrir rúm voru stálbekkir og það var mun meira af kakkalökkum en ferðamönnum á gistiheimilinu. Samt sem áður sváfum við ágætlega þar og morguninn eftir fórum við að skoða bæinn. Í Kashan var svakalega flottur basar en basarar í Íran eru eins og verslunarmiðstöðvar eru fyrir okkur íslendinga. Á basarnum tókum við mikið af myndum og fundum fyrir ótrulega karaktera.

Eftir að hafa skoðað Kashan var ferðinni heitið til Abyaneh. Það er 300 manna fjallaþorp og það var alveg hápunktur ferðarinnar hingað til. Húsin í Abyaneh eru úr leir og bæjarmyndin er alveg sérstök eins og sjá má á myndinni hér að ofan. Við röltum um bæinn og spjölluðum við fólk sem varð á vegi okkar. Meðal þeirra sem við hittum var hópur stráka sem þrátt fyrir ungan aldur voru allir reykjandi og fannst mikið til koma þegar við drógum upp iPodinn og spiluðum Queen úr litlum ferðahátölurum sem Benni hafði keypt í Tehran. Um kvöldið spiluðum við svo blak við 5 heimamenn en með okkur i liði var einn afgani. Þeir voru góðir en við héldum vel í við þá og aldrei munaði nema 1-3 stigum. Í Abyaneh var líka rosalega mikið af sætum stelpum. Í gær vöknuðum við svo og skoðuðum þorpið betur i björtu en síðan var ferðinni heitið til Esfahan þar sem við erum nú.

Í gær skoðuðum við næturlífið í Esfahan og ég afrekaði það að fljúga á hausinn í mikilli grindahlaupskeppni um gangstéttir Esfahan. Sem betur fer var ég með Mikka mús plástur með mér og gat sett hann á báttið. Svo spiluðum við Rommý á bakka Zayandeh árinnar og ég vann öll þrjú spilin sem við tókum. Í dag höfum við svo farið um allt hér í Esfahan og skoðað borgina sem er ein af glæsilegustu borgum Mið-Austurlanda.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Þó ferð okkar um Íran sé bara rétt að byrja þá hefur hún verið mikið ævintýri. Ég var að velta því fyrir mér í nótt þegar við vorum að sofna, að á þeim sólarhring sem við vorum þá búnir að vera í Tehran var meira búið að gerast en á viku í venjulegri ferð. Enda er borgin mjög hröð og spennandi. Í gær fór ég í fyrsta skipti á mótorhjól og það var mikil upplifun. Mótorhjól eru mikið notuð til fólksflutninga hér í borg og oft sér maður fjögurra manna fjölskyldur saman á einu hjóli. Þau eru líka þægilegri til að komast um þröng sund og framhjá löngum röðum bíla. Fyrst var ég dálítið hræddur en sá sem keyrði mig fór ekki það hratt og þetta vandist mjög fljótt.

Í gær skoðuðum við líka Bazarinn og ég náði mörgum skemmtilegum myndum þar. Síðan borðuðum við einhvern mat sem ég get því miður ekki sagt ykkur hvað heitir, en hann kom úr risapott og var seldur í einu af húsasundum Bazarsins.

Núna er Ramadan og því eru ákveðnar reglur um hvenær við meigum borða úti við. Hins vegar megum við borða hvernær sem er inni á hótelum og veitingastöðum, svo fremi að við borðum ekki fyrir framan þá sem eru að fasta. Það taka þó ekki allir þátt í föstunni, t.d. fórum við í leigubíl áðan til að kaupa okkur lestarmiða og leigubílstjórinn sagðist ekki fasta.

Á rölti okkar um bæinn í dag og í gær hef ég rekist á tugi eða hundruðir búða sem selja teppi. Teppi eru gríðarlega vinsæl í Austurlöndum og persnensk teppi eru þekkt um allan heim. Ég hef alltaf verið að horfa eftir svona litlum glasamottum sem líta út eins og teppi, en ég var búinn að lofa að færa mömmu svoleiðis. Í morgun fann ég þannig teppi í búð einni og í leiðinni keypti ég músamottu í sama stíl.

Nú erum við að fara frá Tehran. Næsti viðkomustaður okkar er borgin Kashan. Við þurftum að breyta upphaflegri ferðaáætlun okkar vegna þess að ekki var hægt að fá flug til Ahvaz fyrr en í næstu viku. Við ákváðum því að snúa hringnum við en áfangastaðirnir eru allir hinir sömu. Við förum því næst til Kashan og þaðan til Esfahan. Við eigum svo bókað flug frá Ahvaz aftur til Tehran þann 28. september og svo til London 30. september. Ég mun láta vita af ferðum okkar áfram hér á síðunni um leið og ég kemst í netsamband á ný sem verður sennilega á morgun. Þangað til næst, hafið það gott.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Það var sérstök tilfinning þegar Arnar vakti mig í flugvélinni eldsnemma í morgun og benti mér út um gluggan yfir Mið-Austurlönd. Þetta var búinn að vera fjarlægur draumur lengi, jafnvel virtist það mjög fjarlægt þegar við vorum að leggja af stað frá London í gær en þarna var þetta ljóslifandi fyrir framan mig. Sólin var að rísa og þetta var eins fallegur morgun og maður gat ímyndað sér. Á leið okkar síðasta klukkutíman sáum við líka eldingar í skýjunum fyrir neðan okkur sem var sérstakt. Flugið var frábært og við borðuðum vel á leiðinni. Svo voru flugfreyjurnar hjá British Airways líka bráðmyndarlegar og ekki skemmdi það fyrir.

Við lentum á flugvellinum í Tehran klukkan 6 að morgni að staðartíma en þá var klukkan hálf þrjú á Íslandi. Ég reyndi að hringja heim en það voru greinilega allir sofandi. Eftir að hafa farið í gegnum vegabréfaskoðun fórum við til að skipta gjaldeyri. Það var vissulega dáltið undarlegt að láta af hendi 2 seðla og fá í staðin risa búnt af seðlum. Fyrir 200 evrur fékk ég á þriðju milljón íranskra riala.

Þegar við komum að útgangi flugstöðvarinnar kom að okkur maður sem vildi endilega eignast peningana okkar. Hann var leigubílstjóri af einhverri tegund og sagðist vita um öll bestu hótelin í Tehran. Við tjáðum honum eins og var að við vildum bara vera á ódýru hóteli. Við ákváðum að borga honum og fá þá í leiðinni smá rúnt um borgina og aðstoð við að finna hótel. Hann keyrði með okkur frá flugstöðini og inn í miðborg Tehran. Ferðin var eins og að vera í rússibana en umferðarmenningin hér er mjög skrítin. Það er þó kostur að menn fara ekkert svakalega hratt, enda er þetta svo mikil ringulreið.

Á leið okkar gegnum Tehran sáum við fjölda risamynda af Ayatollah Khomeini og öðrum leiðtogum byltingarinnar 1979. Leigubílstjórinn fann loks hótel og þar tékkuðum við okkur inn. Það heitir Ferdossi grand Hotel og þrátt fyrir að vera mjög ódýrt á íslenskan mælikvarða lifum við hér eins og kóngar. Við byrjuðum á því að fá okkur íranskan morgunverð og svo lögðum við okkur eftir langt ferðalag. Nú erum við að leggja í hann á Bazarinn í Tehran.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Við Arnar erum nú staddir í London og á morgun verður lagt í hann til Íran. Þetta er annar dagurinn okkar hér og þar sem þetta er bara svona viðkomustaður á leið okkar út til Tehran þá höfum við bara verið að þvælast um í gær og í dag. Við höfðum ætlað að gista á Fairways Bayswater hótelinu í London báðar næturnar en þegar við komum þangað í gær var allt uppbókað. Við héldum því af stað í leit að gistirými og fundum loks Hostel sem okkur leist vel á. Þar deildum við herbergi með 4 öðrum strákum. Við spjölluðum mikið við einn þeirra, sá hét George og var frá Ástralíu. Hann var á ársferð um heiminn.

Í gærkvöldi fórum við Arnar í keilu þar sem keppt var um titlana bowlingmaster og bowlingdisaster. Ég vann hörmungatitilinn með miklum yfirburðum. Aftur á móti var ég sigursælli um nóttina þegar við Arnar tókum nokkur spil í Rommí.

Í dag höfum við svo verið að flakka um Oxford street að skoða myndavélar, bækur og margt fleira. Ég keypti mér líka derhúfu sem er merkt Dolce&Gabbana en þar sem hún kostaði ekki nema 15£ þá er ég nokkuð viss um að hún sé ekki ekta. Enda skiptir það mig nú litlu máli, mig vantaði bara húfu til að skýla mér fyrir sólinni sem bíður okkar í Mið-Austurlöndum.

Nú erum við búnir að flytja okkur yfir á hótelið og verðum þar í nótt. Í kvöld kíkjum við eitthvað í bæinn en svo er stefnan sett á flugvöllinn á morgun. Þar hittum við Benna sem flýgur frá Íslandi á morgun. Við ætlum að mæta tímanlega til að tryggja að engin vandræði verði að komast af stað. Þangað til næst, hafið það gott.

Mynd: Þessi maður vildi ólmur selja Arnari billiardkjuða.

Lesa meira »
(Engin ummæli)