Mind the Gap!
25. janúar 2007 | Örlygur Hnefill Örlygsson
Góða kvöldið. Héðan úr Lundúnaborg er allt gott að frétta þar sem við Kolbjörn erum í góðu yfirlæti á einnar stjörnu hóteli skammt frá Paddington lestarstöðinni. Við erum búnir að skoða allt það helsta og einnig afreka að fara í ógeðslega langan göngutúr þvert yfir borgina. Af einhverri ástæðu vilja ókunnugir alltaf bjóða mér dóp en aldrei Kolla, ég hlýt að líta út eins og krimmi. Auðvitað afþakka ég það í hvert sinn, enda hef ég ekki mikinn áhuga á þess konar viðskiptum.
Af helstu uppgötvunum okkar hér í London má nefna neðanjarðarlestakerfið en við erum ástfangnir af því. Þá hef ég tekið ástfóstri við drykk sem inniheldur Mars súkkulaðistikki og breska kúamjólk. Kolli er ekki jafn hrifinn og ég þó. Meðan á dvöl okkar hér í höfuðborg breska konungsveldisin hefur staðið hefur gripið um sig mikill glundroði vegna snjókomu. Við vorum mjög undrandi á risafyrirsögnum dagblaðanna um neyðarástand vegna einnar tommu þykks lags af snjó og höfum reynt að útskýra fyrir bretum að það sé nú bara hreinlega ekkert merkilegt.
Jæja, nenni ekki að blogga meira í bili en læt myndirnar tala sínu máli.
Mig hefur lengi grunað að Kolli bæri þessar tilfinningar til þín.
Í gærkvöldi á einhverjum bar nálægt einhverju torgi í London. Photo by Kolli.
Við fórum og náðum okkur í varning áður en haldið var heim á hótelið.
Hin nýja stóra ást í lífi okkar, Lundúna Neðanjörðin
Þessir gaurar!
Á laugardagskvöldið héldum við Kolli af stað frá Laugum til Reykjavíkur en eftir 3 tíma förum við út á Keflavíkurflugvöll og tökum flugið til London. Fyrsta stopp á leiðinni suður var í Árlandi þar sem ég skilaði hamstrinum og nafna mínu Ölla sem ég hef verið að passa í nokkra mánuði. Það var ansi gaman að honum og ég vona að ég eigi eir að sjá hann við gott tækifæri aftur. Hann hefur lent í mörgum ævintýrum á þessum tíma sem hann hefur verið í minni vörslu, meðal annars búið á þremur stöðum svo ekki sé minnst á að honum var rænt eina kvöldstund. Hann er því svo sannarlega reynslunni ríkari og ég líka.
Undanfarnar vikur hef ég fundið fyrir síauknum áhuga á að ferðast um heiminn. Áhugi þessi náði hámarki í dag þegar ég gat ekki lengur á mér setið og ákvað að halda til London. Eins og mín er von og vísa þá þoldi það heldur enga bið og því ákvað ég að fara strax eftir helgi. Um tíma leit út fyrir að ég yrði einn á ferð en að lokum tókst mér að sannfæra Kolla um að það væri algjörlega málið að sleppa skólanum í nokkra daga og halda á vit ævintýranna. Við ætlum hins vegar að halda skipulagningunni í lámarki, en slíkur ferðamáti hefur hentað mér vel. Þegar ég heimsótti Færeyjar fyrir 3 árum var ég ekki einusinni kominn með gistingu þegar ég mætti í Þórshöfn seint um kvöld. Fyrir vikið verða ferðirnar mun meira spennandi. Kolli var þó á því að þar sem London er ögn stærri en Þórshöfn gæti verið gott að vera búinn að ganga frá gistimálum. Annað mun ráðast. Ábendingar um eitthvað sniðugt til að gera eru velkomnar og þeir sem vilja koma með í ferðatöskunum verða líka að láta vita.
Um daginn fór ég í bæinn með Gunnari vini mínum í þeim tilgangi að kaupa Barbie dúkku. Við höfðum reyndar góða og gilda ástæðu fyrir kaupunum því okkur vantaði dúkku í myndatöku sem við vorum að vinna að. Þegar í leikfangabúðina var komið reyndist hins vegar erfiðara en ég hafði ætlað að finna Barbie dúkkur. Ég spurði afgreiðsludömuna hvernig stæði á því að ekki væri úrval af Barbie dúkkum í hillum búðarinnar og svarið kom mér mjög á óvart. Hún sagði að Barbie væri fyrir löngu dottin úr tísku. Nú á dögum léku allar stelpur sér nefnilega að Bratz.
Það býr lítill maur undir ísskápnum mínum. Hann heitir Tómas. Hann hefur gaman af því að labba í hringi og fara í fjallgöngur upp á lappir skápsins. Í hans augum er ég risastór. Það eru post-it miðar á skrifborðinu mínu en ég þarf þá ekki lengur því sólfugl kom fljúgandi inn í líf mitt. Ég og Gunnar keyptum okkur Barbie dúkku í gær, nema hvað að hún var ekki Barbie heldur Cindy. Svikari! Hún er komin undir ísskáp líka og vonandi verða hún og maurinn bestu vinir.