Íslenska í Júróvisjón
17. febrúar 2001 | Örlygur Hnefill ÖrlygssonNú í kvöld mun íslenska þjóðin velja framlag sitt í Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva í beinni útsendingu Sjónvarpsins. Eru þar kynnt nokkur lög, misgóð þó, en eitt eiga þau öll sameiginlegt, þau eru öll sungin á íslensku. Ákvörðun var tekin um það hjá Ríkisútvarpinu fyrir nokkru að framlag Íslendinga skyldi flutt á íslensku og væri þar með íslenskri tungu lyft á háan stall á hinum alþjóðlega vettvangi. Eflaust má færa einhver falleg rök fyrir því að flytja íslenska framlagið á íslensku en staðreyndin er hins vegar sú að þarna er um keppni að ræða þar sem fólkið í Evrópu velur sigurvegarann. Hversu mörg prósentubrot af áhorfendum keppninnar ætli séu íslenskumælandi?
Með því að skylda íslensku þátttakendurna til að flytja sitt framlag á íslensku er búið að gera út um allar vonir um íslenskan stórsigur í Júróvisjón. Til margra ára var þjóðum skylt að syngja á sínu móðurmáli en það hefur verið afnumið vegna þess að það var talið mismuna þátttakendum. Enda sýndi það sig að Íslendinagar sem lengi hafa borið þann kross að syngja á ástkæra ylhýra móðurmálinu lentu í öðru sæti fyrsta árið sem framlag okkar var flutt á ensku. Því er vert að spyrja hvort þetta sé rétti vettvangurinn fyrir móðurmálsstefnuna? Væri ekki viturlegra að heyja þá baráttu á innlendum vettvangi með því að bæta t.d. málfar í fjölmiðlum?
Sigur í Júróvisjón hefur í för með sér gríðarlega landkynningu og það hefur sýnt sig að ef vel er unnið í kynningarmálum, og ekki sýst ef um gott lag með texta sem höfðar til fólks er að ræða þá virkar það vel sem landkynning á alþjóðavettvangi. Það væri því vænlegra fyrir markaðssetningu á Íslandi að syngja á ensku.
