Framtíð landsbyggðarinnar
27. janúar 2001 | Örlygur Hnefill ÖrlygssonByggðamál voru mikið í umræðunni fyrir ekki löngu síðan. Umræða varð hvað mest í kringum síðustu alþingiskosningar, en svo virðist sem nú hafi dregið úr. Ríkisstjórn Davíðs Oddsonar hefur nú lengst allra ríkisstjórna stýrt þessum málum og má segja að það hafi ekki gengið sérlega vel. Svo er komið að stunduð eru pólitísk hrossakaup til að losa Sjálfstæðisflokkinn undan ábyrgð í þessum málum og hefur þessi málaflokkur verið færður til Framsóknar. En hvað er til ráða? Það er kominn tími á að nýtt fólk taki við stjórnartaumunum. Fólk sem hefur nýja sýn á framtíð landsbyggðarinnar og treystir sér til að fara ótroðnar slóðir.
Gagnleg samvinna
Eitt af því sem vert er að skoða, eru þau áhrif sem innganga í Evrópusambandið hefði á stöðu landsbyggðarinnar. Í Rómarsáttmálanum er skýrt kveðið á um að leitast skuli við að styrkja dreifðar byggðir og jaðarsvæði. Ljóst er að Ísland mun sérstaklega njóta góðs af þessum styrkjum, sökum þess hversu dreifbýlt landið er. Auk þess getur sú áhersla sem ESB leggur á menntamál orðið landsbyggðinni mjög til framdráttar. Það eru stór tækifæri fyrir landsbyggðina fólgin í menntakerfinu.
Nýsköpun
Einnig er vert að styðja við bakið á því fólki sem er að vinna að nýsköpun á landsbyggðinni. Mikið er af hæfileikaríku fólki með góðar hugmyndir sem þarf aðstoð við að komast af stað. Það er hægt að skapa fjölda nýrra starfa í tækni-iðnaði og ýmis konar gagnavinnslu á landsbyggðinni.
Það er bara spurning um hvernig haldið er á spilunum. Með því að nýta vel þau tækifæri sem bjóðast er hægt að styrkja landsbyggðina mikið. Það er kominn tími til að breyta.
