Nú er komið á þriðju viku í verkfalli framhaldsskólakennara og ekki sér fyrir endann á því. Enginn vilji virðist vera fyrir hendi hjá ríkinu til að semja og útlit fyrir að þessi önn fari fyrir lítið. En hvers vegna er ríkið svona áhugalaust um að leysa deiluna? Gæti verið að þeir ætli að spara sér að greiða kennurum laun, þar sem önnin sé hvort sem er að öllum líkindum ónýt? Þessi hugsunarháttur er mjög alvarlegur og í raun stórhættulegur fyrir íslenska menntakerfið.

Stjórnvöld eru á villigötum í menntamálum
Nú þegar hefur fjöldi nemenda hætt og farið til vinnu og raunar er sama staða uppi meðal kennara. Þeir sjá ekki fram á bætt kjör og eru margir farnir að leita að annarri vinnu. Einnig breytir þetta áætlunum þeirra sem hafa skilað góðum árangri í námi og stefndu að því að útskrifast nú um áramótin.

Hvar eru ráðherrarnir?
Á sama tíma er Björn Bjarnason, menntamálaráðherra, önnum kafinn við að kanna möguleika á að kaupa víkingaskipið Íslending. Geir H. Haarde, fjármálaráðherra, lætur lítið fyrir sér fara og Davíð Oddson, forsætisráðherra, er hvergi sjáanlegur. Þetta eru mennirnir sem stjórna þessu landi.

Nú er einnig óljóst hvort dreifbýlisstyrkir verða greiddir út, enda munu nemendur ekki skila lágmarkseiningafjölda. Staðan er mjög alvarleg og mikillar reiði gætir meðal nemenda. Menntamál ættu að hafa forgang en ríkisstjórnin hefur sýnt landsmönnum að svo er ekki. Þetta mál er Íslendingum til háborinnar skammar.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Öllum stjórnmálaflokkum er nauðsynlegt að eiga ungt fólk með ferskar hugmyndir, fólk sem þorir að koma skoðunum sínum á framfæri og hikar ekki við að láta í sér heyra þegar það er ósátt við framgang mála. Þetta aðhald er stjórnmálahreyfingum mikill styrkur. Með þátttöku í stjórnmálum getur ungt fólk tekið virkan þátt í mótun samfélagsins. Stjórnmál snúast um hugmyndafræði og stjórnun. Hver einstaklingur skiptir máli og getur haft áhrif, með þátttöku eða með því að nýta atkvæðisrétt sinn í kosningum.

Nýtt afl sem er byggt á sterkum stoðum
Samfylkingin er nýtt afl í íslenskum stjórnmálum, afl sem byggt er á sterkum grunni þeirra hreyfinga sem stóðu að stofnun hennar. Hreyfing sem berst fyrir jafnrétti. Samfylkingin er eftirsóknarverður kostur fyrir ungt fólk sem er að hefja stjórnmálaþátttöku. Ungt fólk í Samfylkingunni á mjög kraftmikla hreyfingu sem er ein af meginstoðum flokksins og er með kraftmikið starf á landsvísu.

Aukin framlög til menntamála
Samfylkingin leggur mikla áherslu á menntamál. Mál sem skipta miklu fyrir ungt fólk á Íslandi. Við viljum jafna aðgang allra að námi, óháð búsetu, fjárhag eða kyni. Við viljum að auknu fjármagni sé veitt til menntamála, til að efla og bæta aðstöðu nemenda og kennara. Nú stendur yfir kennaraverkfall sem ekki sér fyrir endann á. Það er öllum augljóst að ekki er lagt mikið í að semja og binda enda á verkfallið. Engu máli skiptir fyrir ríkisstjórnina þó framhaldsskólanemar séu aðgerðalausir svo vikum skiptir. Menntamál eru nefnilega ekki á forgangslista ríkistjórnainnar. Í öðrum atvinnugreinum þar sem þau verðmæti sem tapast daglega í verkfalli væru sýnileg í peningum, væri fyrir löngu búið að semja. Menntun er hins vegar ekki verðmæti í augum ráðherranna.

Áhrif unga fólksins
Ungt fólk hefur stutt kennara sína af krafti í þessari kjarabaráttu. Staðið hefur verið fyrir setumótmælum í fjármálaráðuneytinu, þar sem mikill fjöldi kom saman til að læra og syngja. Auk þess hafa verið í gangi undirskriftalistar, til að lýsa yfir stuðningi við kröfur kennara og ungt fólk á Akureyri fór í kröfugöngu. Þarna hefur ungt fólk látið reiði sína og skoðanir í ljósi. Þegar ungt fólk sameinar krafta sína getur það svo sannarlega látið í sér heyra.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Óhætt er að segja að forsetakosningarnar í Bandaríkjunum, sem haldnar voru síðastliðinn þriðjudag, séu einar sérstæðustu kosningar sem fram hafa farið. Mikil spenna ríkti á meðan talningu stóð og skiptust þeir Bush og Gore á forystunni. Þegar upp var staðið var ljóst að sú einkennilega staða var komin upp að Bush hafði fleiri kjörmenn en Gore hafði meirihlutafylgi meðal þjóðarinnar. Nú spyrja margir hvort þetta sé lýðræði. Í Florída munaði aðeins 224 atkvæðum á frambjóðendunum og var því skylt að telja atkvæðin aftur. Við endurtalninguna kom í ljós fjöldi mistaka og að margt hafði farið úrskeiðis við framkvæmd þessara kosninga.

Því er sennilegt að sá sem á endanum verður lýstur forseti Bandaríkjanna mun alla tíð þurfa að búa við þá staðreynd, að aldrei verður sannað hvort hann hafi verið réttkjörinn. Í raun er búið að skemma pólitíska framtíð beggja frambjóðendanna. Sá sem hlýtur forsetembættið mun vera í mjög erfiðri stöðu. Erfitt verður fyrir viðkomandi að taka umdeildar ákvarðanir og hann verður aldrei jafnmarktækur og annars hefði verið. Ekki er eftirsóknarvert að vera forseti undir þessum kringumstæðum. Spurningin er því hvort hægt sé að notast við niðurstöður þessara kosninga, eða hvort ekki sé réttast að kjósa aftur.

Komið hafa í ljós stórir gallar á bandaríska kosningakerfinu og ljóst er að mikið verður þrýst á að því verði breytt. Viturlegra væri að fólkið kysi forseta sinn beinni kosningu. Það hefði forðað Bandaríkjamönnum frá þeirri skelfilegu stöðu sem uppi er núna, enda þá fyrst um að ræða raunverulegt lýðræði.

Lesa meira »
(Engin ummæli)

Nú stefnir allt í að kennaraverkfall hefjist, þriðjudaginn 7. nóvember næstkomandi. Þetta verkfall mun, ef til þess kemur, reynast mörgum námsmönnum mjög erfitt. Það er mikið kappsmál fyrir nemendur að samið verði sem fyrst. Fæstir eru það vel staddir að þeir megi við því að missa mikið úr kennslu.

Hver kenndi ykkur hagfræði?
Það er þjóðinni til framdráttar að eiga sem mest af vel menntuðu fólki. Langt kennaraverkfall gæti valdið því að margir færu út á vinnumarkaðinn. Geir H. Haarde sagði í umræðum á Alþingi að kennarar færu fram á 44% hækkun á dagvinnulaunum sínum strax, og svo 15% á ári næstu ár, sem væri margfalt meiri hækkun en dæmi væru um nokkurs staðar annars staðar á vinnumarkaðnum, hvort sem litið væri til almenna vinnumarkaðarins eða ríkisstarfsmanna. Málið er hinsvegar það að kennarar hafa verið að dragast aftur úr í launaþróun undanfarinna ára. Störf kennara hafa ekki notið þeirrar virðingar sem þau verðskulda og ljóst að metnaðarfullt fólk sækir í auknum mæli í önnur, hærra launaðari störf.

Markmið stjórnvalda ætti að vera að fá sem mest af hæfileikafólki til kennslustarfa, en til þess þarf að borga mannsæmandi laun. Þegar fólk er ekki sátt við launin sín, dregur það úr áhuga og frumkvæði sem bitnar svo á kennslunni. Því er kominn tími til að bæta kjör kennara.

Lesa meira »
(Engin ummæli)