Valmynd »
» Örlygur Hnefill
» Um mig
» Greinar
» Myndir
» Gestabók
 Nýjar myndir »

» fleiri myndir

 

Jákvæðar fréttir af landsbyggðinni

28. október 2000 | Örlygur Hnefill Örlygsson

Á landsþingi Ungra jafnaðarmanna um síðustu helgi var samþykkt ályktun um byggðamál. Þar er gagnrýnd sú stefna eða stefnuleysi sem ríkistjórnin hefur í þessum málaflokki og er helst fólgin í því að flytja rótgrónar ríkisstofnanir út á land. Ungir jafnaðarmenn telja vænlegra að verja auknu fjármagni til uppbyggingar menntastofnana á landsbyggðinni. Ungt fólk sækir í síauknum mæli að heiman til náms. Því er brýnt að bjóða upp á meiri möguleika til menntunnar í heimabyggð.

Landsbyggðin hefur lent í mjög neikvæðri umræðu nokkur undanfarin ár. Sú umræða hefur haft slæm áhrif á sjálfsmynd landsbyggðarfólks. Minna hefur farið fyrir því jákvæða sem á sér stað úti á landi. Mikið menningarstarf er á landsbyggðinni. Mikil gróska er til dæmis í leiklistarstarfi í flestum byggðalögum og fólk er í miklu meiri nálægð við menningarlífið, þar sem flestir taka mjög virkan þátt í listsköpuninni. Einnig ætti að vera mjög ákjósanlegt, t.d. fyrir ungt fjöskyldufólk, að búa á landsbyggðinni. Þar er fasteignaverð lágt og auðvelt að fá húsnæði. Þar er einnig mjög gott umhverfi til uppeldis barna. Fólk er í nálægð við náttúruna og lítið er um afbrot.

Fjarnám og fjarvinnsla eru kostir fyrir landsbyggðina. Með tilkomu upplýsingatækninnar skiptir ekki lengur máli hvar störfin eru unnin. Nýjum ríkisstofnunum mætti finna stað úti á landi og þá væri hægt að bjóða upp á störf sem henta menntun hvers og eins. Hámenntað fólk er ólíklegra til að setjast að á landsbyggðinni við núverandi aðstæður. Framtíð landsbyggðarinnar ræðst því að miklu leyti af því hvað stjórnvöld gera.

ICT and study equality – about laptops and learning

19. október 2000 | Örlygur Hnefill Örlygsson

Laptops in junior colleges, is an issue that has been in focus for quite some time. The Minister of Education Culture and Research Mr. Björn Bjarnason has introduced admirable ideas on making it possible for all students at this school stage to study with a laptop computer.

The problem is though that the budget for this project isn’t high enough to materialize these plans. The budget for buying computers and equipment at junior colleges has been far to low and it is clear that it is not on the governments priority list. Therefore less has been done than planned and the present situation is, that it is the students´ decision whether they want to participate in this project or not. Those who choose to participate have to pay for the computers and it is therefore clear that there isn’t equal access for everyone. The reality is that it depends on the financial situation of each student if he or she can participate in the ICT development and therefore there is a big gap between the rich and the poor.

The injustice is obvious. It is not possible to defend this injustice in any way. This does not create equal chance for everyone to study. Furthermore it is clear that the investment is not good when only few students have laptop computers. When there are only 3-4 students in each class that have laptop computers the teacher cannot change teaching methods accordingly.

The ICT department of Akureyri Junior College has worked hard on creating our computer system in order to service the laptop users, and they should be thanked. There is an interest in working with students in proportion with their needs, but that is a part of the development project.

I myself have no experience in using a laptop computer in my studies, but I do know that when I have used my desktop computer in my studies it has been very useful for me. Organizing is much easier and the studies are somehow easier. I can also work longer on my notes from German class on a computer than on a paper.

The advantage should be clear to most, but it is important in my view to plan this project in a different way. It mustn’t be allowed to happen that those schools that emphasize on using laptops will only be for the rich.

Jafnrétti til náms – um fartölvur í námi

19. október 2000 | Örlygur Hnefill Örlygsson

Fartölvuvæðing framhaldsskólanna er mál sem hefur verið mikið í brennidepli að undanförnu. Björn Bjarnasson menntamálaráðherra hefur sett fram aðdáunarverðar hugmyndir um að gera öllum framhaldsskólanemum kleift að stunda nám sitt með aðstoð fartölvu.

Vandinn er hinsvegar sá að ekki er veitt nægu fjármagni til verkefnisins til þess að hægt sé að framkvæma þessi áform. Tölvumál framhaldsskólanna hafa nánast verið í fjársvelti og ljóst að þau eru ekki á forgangslista ríkisstjórnarinnar. Því hefur þurft að bakka mikið með verkefnið og nú er staðan sú að nemendum er í sjálfsvald sett, hvort þeir taki þátt eður ei. Þeir sem kjósa að vera með þurfa sjálfir að fjármagna tölvukaupin og því ljóst að ekki sitja allir við sama borð. Það fer í raun eftir efnahag hvers og eins hvort hann getur fylgt þeirri þróun sem á sér stað og þannig myndast breytt bil milli hinna ríku og hinna fátæku.

Óréttlætið er augljóst. Ekki er hægt að verja það með neinum hætti að mismuna nemendum á þennan hátt. Þetta er ekki jafnrétti til náms.

Auk þess er ljóst að þær fjárfestingar sem margir nemendur hafa farið út í, nýtast ekki sem skyldi þegar einungis hluti nemenda er með fartölvu. Þegar það eru ekki nema 3-4 í hverjum bekk sem eru með fartölvu getur kennarinn ekki sniðið námsefnið að fartölvunum.

Upplýsingatæknideild Menntaskólans á Akureyri hefur unnið mikið og gott starf í því að koma upp kerfi til að þjóna fartölvunotendum og ber að þakka þeim fyrir. Áhugi er á að vinna með nemendum sem hafa fartölvu miðað við þeirra þarfir, en það er hluti af þróunarverkefninu.

Sjálfur hef ég ekki reynslu af notkun fartölvu við nám, en ég veit að þegar ég hef nýtt borðtölvuna mína við nám hefur það reynst mér mjög vel. Öll skipulagning verður einfaldari og námið liggur einhvernvegin betur fyrir mér. Ég get lika setið lengur yfir þýskuglósum í tölvu en á blaði.

Kostirnir ættu að vera flestum ljósir, en það þarf að mínu mati að skipuleggja þetta verkefni á annan hátt. Það má ekki láta það gerast að þeir skólar sem leggja áherslu á nám með fartölvu verði einungis fyrir hina efnuðu.

Papparáðherrar

14. október 2000 | Örlygur Hnefill Örlygsson

Í upphafi þingfundar í síðustu viku vakti Samfylkingin athygli á að einungis tveir af tólf ráðherrum væru mættir til þingfundarins. Fyrir fundinum lágu 18 fyrirspurnir og því ljóst að lítið yrði um svör vegna fjarveru ráðherranna. Ráðherrarnir voru vítt og breitt að opna sýningar, eða í erindum erlendis, en vart getur talist eðlilegt að svo margir séu fjarstaddir samtímis.

Á sama tíma var lögreglan að taka í notkun nýja lögregluþjóna, sem standa vörð við ljósastaura, pappírslöggur. Þessar nýju löggur eru þeim kostum gæddir að þeir geta staðið vaktina allan sólarhringinn, auk þess sem kostnaður af þeim er lítill, því þeir gera engar launakröfur. Þetta er eitthvað sem ríkisstjórnin ætti að skoða. Hægt væri að koma fyrir papparáðherrum á ráðherrabekknum, þegar hinir holdi klæddu ráðherrar eru fjarverandi.

Auk þess væru papparáðherrarnir líklegri til að láta til sín taka en þeir sem nú sitja á ráðherrabekknum. Af 90 málum, sem lögð hafa verið fram á þessu þingi, eru aðeins 5 frá ríkisstjórninni.

 
 Um mig »
Ég heiti Örlygur Hnefill Örlygsson og er 25 ára gamall piltur. Ég er stúdent frá Laugaskóla og nemi á þriðja ári í lögfræði við Háskólann á Akureyri. Til að borga matinn minn skrifa ég og mynda fyrir Fréttablaðið. Ég hef gaman af því að leika og læra og ég tala stundum þegar ég sef.

Husavik accommodation
 Hafa samband »
Sími
+354 848 7600
Netfang
hnefill[a]hnefill.is
MSN
msn[a]hnefill.net
Myspace
myspace.com/hnefill
Flickr
flickr.com/photos/hnefill
 Myndaleit »
Leita í myndasafni mínu
á www.flickr.com
 Gagnasafn »